Bazı bilgeler öfkeyi kısa bir delilik olarak tanımlmışlardır. Öfke nezaketten habersizdir, kişisel bağları umursamaz, her şeyde başının dikine gider ne akıl yürütür ne de tavsiye alır, yok yere parlar. Adaleti veya gerçeği ayırt edemez ama en çok da kendi üstüne yıkılan harabeye benzer.
Demokritos uzun süre deli olarak kabul edilmişti ve Sokrates'in önceleri dünyada hiçbir saygınlığı yoktu. Peki, Cato'nun anlaşılabilmesi ne kadar sürmüştü? Dahası hakarete uğramış hor görülmüş ve reddedilmişti ve insanlar onun kıymetini onu kaybedene kadar asla bilmediler.
Ruh insan ilişkilerinin kaygılarından kurtarılana kadar asla doğru yerde değildir; eğer erdeme ulaşılacaksak çaba harcamalı ve tepeye tırmanmalıyız çünkü onun yeri tepenin zirvesindedir.