li Roboskê,
bi wêneyên kurên xwe re dijîn kure min
didin ber sîngên xwe li nava welatan digerînin
dibine nava baxçeyan, weke fêkîyên nûgihaştî
û di paxilan sar û bêpesîr de radizînin
nebî tu jî bîr bikî siya xewnerojkan
ku nasnameya xortên hezîn bû li ber êvarê
ku zarok bûn dile min, ku karik bûn
mina siya daregûzan dilebitîn
li Roboskê
bavin hene kure min
mina guliyên daregûlan şikestî
çawa tu navê zarokekî hildî
ber bi goristanê ve dibezînin
nebî tu jî bîr bikî dengên li eywana mayî
ku çengek ji giyanê wan e ji bo kewa berbangê
ku zarok bûn lawo, ku berxik bûn
mina gelîyên dûr diteyisîn
De gidîno, bikin bilezînin,
Barûtê zû ji çelan derinîn.
Kela Dimdimê hemû bihedînin,
Bila dijmin bibînin teslîma me tûnînin...
Zû kirin û lezandin,
Barût ji çelan derandin,
Kela Dimdimê teqandin,
Hemû Kurdistanê nîşan din...
Mîyasera Şah Ebas nebû,
Xano ji dîne xwe dernebû,
Teslîmî Şah Ebas jî nebû,
Ew li hemû dinyayê eyan bû...
Bila hemû Kurd bizanibin,
Heke xayîn di nava wan de peyda bin,
Ew ê her gav bê erd û bê war bin,
Her gav jî stûxwar bin,
Wê di binê destan de bin...
..."Hey bekçi, kervan nereye gidiyor?"
"Gecenin gittiği yere" diye karşılık verdi.
"Gece nerde o halde?" diye sordu kervan sahibi gülümseyerek.
Ömer ellerini gözlerinin önünde perde yaparak, yavaşça bir sağa bir sola hareket ettirdi. "Hiçbir yerde" dedi sonunda.
"Evet, fakat yüreğimin en ücra köşesinde bile, tüm kitaplarda yazılı olandan daha fazla aşk var." Ömer kızın ta gözlerinin içine baktı.
"Böyle söyleme" dedi Yasmi. "Utanıyorum."
"Sen perilerin süslediği Şirin'den daha güzelsin."
"Kitapta mı yazıyor bu?"
"Yemin ederim ki bu söylediğim kalbimin kitabından alınmadır."