Jemal
@Jmlamanova
Ben kendime gurbet oldum içim garip, dışım garip..
Neden hep bir hüzün, hep bir burukluk anımsanır; yollarından, yanlarından geçerken kentlerin, kasabaların?
Reklam
Gerçekten kimsesizdi. Ama gibileme yaşamımızdaki bir duyarlığın adıydı artık. Gerçekten "öyle" olsak bile "gibi"yi yaşayarak sahiciliğimizi yitiriyorduk.
Yüreğe dokunmak güçtü, zahmetliydi, emek istiyordu.
Dramların ve trajedilerin en acıklıları eşikte yaşananlar değil midir? Giderken, ya da gelmişken, ama eşikteyken...
Geç kalınmış kitaplardan biriydi. Yaşını geçmiş, zamanını geçirmiş kitaplardan. Ayrıca kitaplarda yazılı olduğunu bilmiyordum. Aynısının, tıpatıp yazılı olduğunu...