Jemal
@Jmlamanova
Ben kendime gurbet oldum içim garip, dışım garip..
Yorgun yüreği kaldırmıyor bu uçarı sevinci, sendeliyor, tutunmak istiyor...
Yol ayrımındaki insanların korkulu düşleri sinmiş uyanık gözlerine...tutunmak istiyor, son kez... Trene binmeden, ayrılmadan.
Her defasında koridorun sonundaki duvarla yüz yüze geleceğini bilirsin, aynı daracık yolu geriye katedeceğini de. Yaşamını kurutan şey bu bile bilelik oldu her zaman.
Kucağımda açık duruyordu kitap. Zamanında okumamıştım. Zamanla okuyacaktım o şiiri
Makas
...büyük serüvenler düşündürüyor insana. Garlar, rıhtımlar, havaalanları, otobüs terminalleri, duraklar, mola yerleri, bekleme salonları... Ayrılıklar... Hasretler.. kavuşmalar...
Masallar da sahiciliğini yitirmeye başladı, yapaylaştı, sahteleşti. Sanki onlar da çürüyorlar, içimiz gibi. Sentetik masallar yaşıyoruz artık. Bütün oyunlarda naylon tadı var.