Hani eylülde ağaçların arasında gezinirken derinden nefes alırsın ve yüzünde hafif bir gülümseme oluşur, çünkü nefes alabilmenin ne kadar değerli olduğunu hissedersin o an. Ha işte oksijen dolu bir beyin, huzurlu bir ruhum ben.
İnsanın kendini sevmesi ne kadar huzurlu bir şeymiş. Sen onu sevdikçe, okşadıkça ruhunun güzelleşdiğini, bedeninin bir çiçek misali açtığını ve yüzünün güneş gibi parladığını fark etmek. Aşk ve Huzur tam da en derinimdeymiş meğer.
Kendi hayatımda sahte biriymiş gibi hissediyorum. Herkesin hakkımda bir fikri var, fakat ben tamamen farklıyım. Böyle olmak istemiyorum. Ben şu anda yeniden başlamak istiyorum.