Dilara

Bir başkasına şükran duyabilirdim, ama bir daha asla eskisi gibi sevmez, ümit edemezdim, hepsi ıstıraptı; zevklerim bile tadına varılacak değil, katlanılacak şeylerdi.
Sayfa 75·Kitabı okudu
Reklam
Benimki başıboş, işe yaramaz bir hayattı; öyleydi, ama bunu birde fırtınada yere serilen ve eskisi gibi çiçek açan zambağa söyleyin. Kalbim ölümcül yarasıyla kanıyordu; başka türlü yaşayamazdım.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Umudum nerde şimdi? Umudumu görecek kim var ki?
Sayfa 66·Kitabı okudu
Beni, aramızda bir zamanlar kurulmuş bağların koptuğu biri olarak görmeni rica etmeme lüzum yok.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Huzur, Ümit ve Sevgi koruyucuların olsun, ah ruhumun ruhu; sen, içinde nefes aldığım!
Sayfa 57·Kitabı okudu
Reklam