H
@Jsishs
26 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Özgüven çocuklukta başlardı ve bir anne, güzellikle size bakmazsa hiçbir aynada gördüğünüz aksiniz size güzel gelmezdi.
Giray...
Giray'ın dudaklarından tek bir soru döküldü. "Birazcık bile mi?"
Çaresizlik. Birazcık bile sevse onu affedecekti, bu öyle çaresiz bir histi ki.
"Bunun adı aşk değildi, hiç olmadı. Başka birine aşıktım ben. Hep."
Giray sana kıyamam kii
"Sorsana Giray, bütün bunları siktir et, bana o soruyu sorsana."
"Ama soramam ki, sorarsam senden nefret ederim ben. Senden nasıl nefret edilir ki?"
Tuzlu yaprak sarması ve terk edişler...
"Güzel miydi?"
"Ne?"
"Yaprak sarması. Baktın mı tadına?"
"Yemedin değil mi?"
"Nasıldı?"
"Bilmiyorum. Ağlaya ağlaya yaptım, kötüydü, pişmemişti, diriydi. Tuzluydu. Yeseydin, bilirdin."
"Tuzluymuş,"
"Hiçbir şey söylemiyorsun, diyordu annem, üzgün gibi bir halin var. Oysa yüreğime cenneti sığdırmıştım."
Sayfa 58 - ~Viktor Hugo~
