Emile Zola bu kitapta arzularını tatmin etmek için insanlara hiç yapmam dediği neleri yaptığını, nasıl hayvanlastığını gözler önüne seriyor. Sonu gelmez arzuların her defasında son olduğu sanrısının verdiği cesaretle asla faili olmayacaklarını düşündükleri bütün fiillerin faili olan insanın hayvanlastığını söylemekte elbette bir yanlışlık yok.
Bugün iyi ya da kötü alışkanlık haline getirdiğimiz bütün davranışların elimizle vuku bulduğu bir ilk vardı. İlk kez deneyimlediğimiz kötü bir alışkanlık haline getirdiğimiz o ilkten sonra neler hissetmiştik şu an hâlâ devam ediyorsak neler hissediyoruz.
Duygular, ilkten sonraki her davranışta mengeneyle tutulup yontulan bir ahşabın talaşa dönmesi gibi irili ufaklı parçalar hâlinde savruluyor. Savrulan her bir talaş insanlıktan ve duygulardan eksiliyor ve sonunda insan dediğimiz varlık hayvanlaşıyor. Duygusunu kaybeden insan hayvanlaşır, duygularının esiri olmuş insan hayvanlaşır yalnızca duygularını kontrol edebilen insan, insan kalır.