“Tırnaklarımız eriyene kadar yanmak söz gelimi. Vicdan cehennemin öteki adıdır tanrım. Milyonlarca ruhun yeryüzünden çırpıldığı yıllardan sonra vicdanımın kırk günde aklanması umuduyla bir menekşe kokusunda anıları anımsarken tanrım seninle başbaşa kaldım.”
Sana Bir Tanrı GetirdimŞiir
Tosca'dan bir arya hatırlıyorum şimdi
Sus biraz
Ensemde bir akrep yürüyor
Bırak yürüsün
Sabaha asacaklar beni
Dokunma
Yedi canım vardı, ikisi gitsin
Bunca ölümler az gelir bana.
“Tanrım” içimdeki lekeyi kan kusarak dahi içimden çıkaramadım. Lanet cümlesindeki ağırlığı bir çocuğun mutluluğunu izlerken anımsıyorum. Çünkü bütün sevinçler içimi paramparça ediyordu. En masum olandan daha masum sevinçler yani. Aşağılık insan oğlunun tam ortasında da farkedilmeyen bu lanet benim tam içimdeydi.