Lou
@Juliasdream
27 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
8/10
Yusuf Atılgan’ın bu eserinde uzaklaştırılmış, belli bir ortamda insanlarla pek diyaloğu olmayan Zeberçet’in iç dünyası anlatılır.
Zeberçet, zengin akrabalarının konağını onların adına işleten, konaktan dışarı , kasabadan dışarı nadir çıkan sessiz bir karakterdir. Kitapta gecikmeli ankara treniyle gelen kadının gelişi daha sonra gidişi ve Zeberçet’in bu aşamadan sonraki bekleyişi konu edilir.
Erkek cinselliğinin ne denli garip olduğunu gözler önüne süren bu eser aleniyet açısından rahatsızlık oluşturabilir çünkü bir çok düşüncesi açıkça tasvir edilmiştir.
Yusuf Atılgan gibi bir sanatçıyı erken kaybetmenin hüznünü hatırlatır eser...
Reklam
Puan vermedi
yazar george orwell’in 1949 yılında yayımlanan distopya türü romanı.
romanda farklı(!) bir dünya anlatılır. bu dünyada belirli ülkeler vardır. bu hayali ülkelerden birinde geçen romanda herkesi izleyen, ne yaptıklarını bilen yönetici big brother vardır.
ülkede kavramlar bizim normal hayatta kullandığımız kavramların tersinin oluşturur. savaş bakanlığı, barışı sağlar vb örnekler görülür.
ülke vatandaşlarının günlük hayatları, nereye, ne zaman gidecekleri devletin hazırladığı programlar dahilinde belirlenir. insanların hür iradesi dışında gelişir çoğu şey fakat çoğu vatandaş asıl istediklerinin bu olmadığının farkında değildir.
bilinçlenmedikçe başkaldırmayacak, başkaldırmadıkça da bilinçlenmeyecek bir toplum vardır.
ülke vatandaşlarından biri olan winston bu düzen içinde kafasını kurcalayan bir şarkıyı hatırlar. daha sonra yaşayacağı olaylar onu özgür hisler beslemeye sevk eder.
julia ile tanışır ve gizlice, o otoriter devlete rağmen kendilerince bir aşk yaşarlar. gizli gizli buluşurlar.
hataları konuştukları her kişiyi kendileri gibi zannetmeleridir. halbuki düşünce polisi her yerdedir ve big brother onları izliyordur.
big brother soyut bir kavramdır. asla ölmez, hastalanmaz ve daima güçlüdür. otoritesi sarsılmazdır açıkçası koca bir yalandır big brother.
zamyatin’in “we” adlı romanıyla arasındaki benzerlik hayli fazladır. zamyatin, we romanını 1984 romanından önce yayımlamıştır.
7/10
susanna tamaro‘un kitabı.
1994’te yayımlanmıştır.
roman ismi itibariyle aşk romanı gibi bir izlenim verse de aslında 80 yaşındaki bir kadının ölen kızının çocuğuna (kızına) yazdığı mektuplardan oluşmaktadır.
gençlik yıllarından başlayarak hayatında önemli gördüğü olayları anlatır, aile sırlarını en içten duygularıyla torununa anlatır.
kitapta torun, anneannesini bırakıp uzak bir şehre gitmiştir. anneanne bu sırada günlük yaşamına devam eder ve hemen hemen her gün torununa mektuplar yazar. dedesiyle nasıl tanıştığını, kendi anne babasını, kızının nasıl doğduğunu, torununu büyütürken nelere dikkat ettiğini, kızının ölümünün nedenini ve hayatındaki anlatmadan gitmek istemediği çoğu şeyi bu mektuplarla torununa aktarır.
torununa nasihatlerde bulunur.
güzel bir romandır. kitabın sonunda geçen demeç kitaba ismini vermektedir. aklınla yüreğin karmaşa içinde olduğunda sus, dünyaya ilk geldiğinde hissettiğin gibi etrafı dinle ve dinle sonra yüreğinin götürdüğü yere git...
6/10
stephen king’in kült romanı. romandan uyarlama olan aynı isimli bir film bulunmaktadır.
güzel bir hayatı olan doktorun- kızı, oğlu ve karısıyla romanın başında mutlu aile tablosu çiziyor- yeni taşındıkları evlerinin çevresinde gelişen olaylar anlatılır.
kitabın içeriğinde güzel betimlemeler vardır, dili yalın ve sadedir ve kitap akıcıdır.
gerilim türü sevenlerin sıkılmadan okuyacağı ve beğeneceğini düşünüyorum. ama belki kitabın başındaki mıç mıç olan yerlerden sıkılabilir okuyacak kişi. bunun dışında kurgu daha önce okuduğum kitaplara göre özgündür.
--- spoiler ---
kitabı okuduktan sonra çevremdeki herhangi bir küçük çocuğun kamyon altında kalması ihtimalini düşünerek travma geçirmeme neden olan kitaptır.kedilerden uzak durun dedirtir.
--- spoiler ---
kitabın son bölümü kitap iyice saykoya bağlamıştır. başına yakışır bir sonu vardır.
6/10
stephen king’in romanı.
5-6 tane küçük çocuğun kökenini kimsenin bilmediği ve palyaço kılığındaki canavarla aralarındaki savaşı anlatır.
bu savaş fiziksel olmaktan çok psikolojiktir. çocukları bilinçlerinin oyunuyla, korkularıyla avlamaya çalışır, pennywise.
kitabı ve yeniden çekilen filmiyle karşılaştıracak olursak, kitabın daha başarılı olduğunu düşünüyorum. belki de bunun nedeni karakterleri kendi hayal gücüme bırakmış olmamdır. hayal ettiğim ve filmde hayal ettiğimle örtüşen pennywise’tı.
filmdeki karakterlerin ismini tam hatırlayamadığım için tarif ederek anlatacağım, başlangıç sahnesinde küçük çocuğum kanalizasyona doğru çekiliş sahnesi güzeldi. sanırım filmde en beğendiğim sahne oydu.
kitabın sonu beni pek tatmin etmedi. stephen king’te sonu bağlayamama durumu olduğunu düşünüyorum çünkü.
--- spoiler ---
palyaçonun uzaydan gelmesi, kaplumbağa falan pek sevemedim açıkçası
--- spoiler ---.
Reklam