Onlar bana korkutarak eziyet etmek istiyorlardı, Ben de onlara tepkisizliğimle. Aramızda sessiz bir mücadele vardı -ah ne kadar bereketli bir geceydi!-
On binlerle birlikte çamurların içinde zevkten titreyerek kıvılcımlanan bir yaratık olmalıydım - ne olursa olsun bu bereketin, bu anaforun içine atlamalı, kendimi kendi gerçekliğimden ok gibi fırlatmalıydım bilinmeyenin içine doğru, beraberliğin göklerine doğru.
Ne yaptığını bilmiş olsaydı seni bu arabadan da, burjuva hayatının o tasasız rahatlığından da çekip çıkartır, üç beş yıllığına parmaklıkların arkasına, yaşamın döküntülerinin, diğer hırsızların arasına atardı, ki onları o pis hücrelere savuran yoksulluğunu kırbaçından başka bir şey değildir.