Geçenlerde bir atkı örmeye başladım. Atkıyı ince ip ve şişle ördüğüm için zordu, beni yoruyordu ve en alt kısmında da örerken yaptığım bazı hatalar vardı, kötü duruyordu. "Onca emek verdim." diye sökmeden örmeye devam ettim. Bitmeye yakın bir baktım, o hata gözüme batıyor. Bir anlık kararla hepsini söktüm, sonra pişman oldum. Hem en sonda söktüğüme hem de en başta sökmediğime... "Neyse." dedim, bu sefer kalın bir iple ve şişle örmeye başladım. Hem ilkinden çok daha güzel bir model oldu hem de beni hiç yormadı, çabucak bitti. Bazen sökmek ve yeniden başlamak çok daha iyi oluyormuş.