“Kitap okurken başkalarının duygularını paylaşabiliyoruz.Bizleri bitmek tükenmek bilmeyen bir telaşla başarıya koşturacak şekilde tasarlanmış bu dünyada,koşmayı bırakıp etrafımızdaki insanlara bakma olanağını elde ediyoruz.Bu yüzden daha fazla insan kitap okursa bu dünyanın biraz daha güzelleşeceğini düşünüyorum.”
“İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına,bir ada kadar kimsesiz.Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni.Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi,kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.Karakterlerin bir ada gibi işlendiği ve bir ada misali yaşamış farklı bireylerin birbirini bulduğu romanlardan keyif alıyorum.’A sen burada mıydın?,’ ’Evet,ben hep buradaydım’ diyen romanlardan bahsediyorum.’Doğrusu bunca zaman tek başımaydım ama artık o kadar ıssız kalmama gerek kalmadı,senin sayende’ diyebilmek kalbimizde bir umudun doğmasını mümkün kılar.”