K. Yakut
@KYakut
30 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Daha önce okuduğum Matt Haig kitaplarının (İnsanlar ve Gece Yarısı Kütüphanesi) aksine Zamanı Durdurmanın Yolları yavaş akan bir kitap. Özellikle de ilk yüz sayfası çok yavaş akıyor. Ardından olaylar hızlanıyor ve kitabın nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile.
Diğer kitapları okurken eğlenmiştim ama bu kitapta hüzünlendim diyebilirim. İlk olarak kitabın arkasını okuduğumda tarihe tanıklık etmenin eğlenceli olabileceğini düşünmüştüm ama kitabı okuduğumda farkettim ki bu bir lütuftan ziyade bir lanet. Yüzyıllarca yaşamak aslında tarihin kendini tekrar etmesi, anlamsızlaşan kalabalıklar içinde yalnız olmak, savaşlar görmek, hastalıklara tanık olmak demekmiş. Kitap ilerledikçe anlıyoruz ki, yaşamak demek sadece yemek yemek, uyumak ve nefes almaktan ibaret değil. Yaşamak demek yeni bir şeyler deneyimleyebilmek, ilerlemek gerilemek.
Kahramanımız hayatının çoğunu farklı olduğundan dolayı insanlardan korkarak yaşıyor. Kitabı okurken o yalnızlığı ve korkuyu hissedebiliyorsunuz. Bir yönüyle de hayat korkuya direnerek yaşayacağın anıların seni sen yapması. Kitabı bitirdikten sonra hayatınızı sorguluyorsunuz. Acaba korkuya yenik düşmeseydim neler yapardım, nerelere giderdim, neler başarırdım.
Aslında her gece uyumadan önce düşünmemiz gerek. Ben bugün sadece nefes mi aldım yoksa gerçekten hakkını vererek yaşadım mı?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Güzel düşünelim hayattaki güzellikler bizi bulsun
Louise Hay, düşünce gücüyle tedavi kitabında yaşadığımız hastalıkları hatta kazaları bile düşünce gücüyle bizim yarattığımızı dile getiriyor. Olaylar karşısında nasıl olumlu düşüneceğimizi ve bunun hayatımıza etkisinin tekrar olumlu yönde olacağını öğreniyoruz. Hatta travmalarımızı, çocukluğumuzdan kalan kırgınlıklarımızı ve öfkemizi düşüncelerimizle iyileştirmek için ipuçları veriyor.
Kitapta beni rahatsız eden tek şey arka sayfalarda yer verdiği hastalıkları ve sebep olduğu düşünceleri spesifik olarak vermesi oldu. (Yani her kendini küçümsenmiş hisseden dişinde bir apseye mi sahip oluyor?) Ben bu konuda kitapta herhangi bir kaynak ya da bilimsel bir çalışma göremedim. Kitapta bu denli nokta atışı bilgi vermesi beni rahatsız etti diyebilirim. Onun dışında kitap zaten tamamen yazarımızın hayatını referans alarak yazılmış içerisinde bol bol 'bence' kelimesi geçmekte.
Tamamen karamsar biri olarak, olumlu düşünceyi bir kitaptan öğrenmek hoşuma gitti. Olumlu düşünelim. En kötü ne olabilir ki?
Kitap, adanın güzelliği, çocukların ilk tanışma ları ve çevrelerinde yetişkin olmaması heyecanı ile başlıyor. Bu da ilk olarak okuyucuya pozitif bir çocuk kitabı olduğunu düşündürüyor. Kitap ilerledikçe yapılan dikkatsizlik sonucu küçüklerden birinin kaybolması ile kitabın aslında yetişkinler için olduğunu farkediyoruz. Kitabın ilk ilgimi çeken özelliklerinden biri sembolik bir anlatımının olması. Kuralları ve düzeni simgeleyen Ralph, iyiyi simgeleyen Simon, aklı simgeleyen Domuzcuk ve vahşiliği simgeleyen Jack.
Ralph'ın lider seçilmesiyle başlayan kitap Jack'le ilk kez karşı karşıya gelmelerine sebep oluyor. Ralph'ın kurtarılması arzusuyla gelişen ateş yakma eylemi, Jack'in ise avcılık arzusuyla gelen öldürme isteği ikiliyi tekrar karşı karşıya getiriyor. Kitap ilerledikçe adada hayal edilen bir canavarın varlığı ile çocuklar korkuya ve kaosa sürükleniyorlar. Jack'in farklı bir kabile kurmasıyla birlikte canavara karşı korunma isteği ve avladıkladı domuz etinin çekiciliği adadaki çocukları cezbediyor. Ardından kontrol Ralph'ın elinden Jack'in eline geçiyor. Kitabın başında anlatılan o güzel ve huzurlu ada bir anda kaosa sürükleniyor. Dişi domuzun avlanması, Simon'un ölümü, Domuzcuk'un neredeyse kör kalması insanoğlunun ne kadar bencil ve vahşi olabileceğini gösteriyor.
Konusunun farklı olması ve dilinin anlaşılır olması kitabın en iyi özellikleriydi. Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri diyebilirim.
İyi okumalar.
