Kasım Emre Altunyaldız
@K_Emre
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Açık ve net olan bir gerçek vardı: “ Yaşamın anlamını kavramak için her şeyden önce yaşamın anlamsız ve kötü olmaması gerekiyordu.” Ben ne diye uzun bir süre böyle apaçık bir gerçeği görmeden dolaşmıştım, bilemiyorum. İnsan eğer insanlığın yaşamı hakkında düşünmek ve konuşmak isterse, birkaç asalağın yaşamı üzerinde değil, insanlığın yaşamı üzerinde düşünmek ve konuşmak zorundadır.
Çoğu insan fazla çalışmaktan yıprandığını söyler. Bu vakaların çoğunda yıpranma sıklıkla enerjinin düşüncesizce harcanmasının bir sonucudur. Zihinsel ya da bedensel çalışma faydalıdır, sağlık verir ve sürekli, sakin bir tutarlılıkla, dert ve tasa taşımadan ve aklını tamamen yaptığı işe vererek çalışan bir insan, sürekli koşturan ve tasalanan birinden daha başarılı olmakla kalmayacak, sağlığını da koruyacaktır
Bir insanın başardığı ve başarmadığı her şey doğrudan kendi düşüncelerinin neticesidir. Denge kaybının yıkımla aynı anlama geldiği geldiği adil şekilde düzenlenmiş bir evrende, bireysel sorumluluk mutlaka olmalıdır. Bir insanın güçsüzlüğü ve gücü, saflığı ve kötülüğü başkasına değil, kendisine aittir. Bunları geliştiren başkası değil, kendisidir ve bunlar kendisi tarafından değiştirilebilir, asla bir başkası tarafından değil. Koşullarını yaratan da başkası değil, kendisidir. Acıları ve mutlulukları kendi içinde gelişir. Nasıl düşünürse öyledir, düşünmeye devam ettiği sürece öyle kalır.
Reklam