Siz de bizim gibi vatan yolunda ölmek istiyorsunuz. Çabanız Allah katında karşılıksız kalmaz. Hayatınız giderse adınız kalır. İnsan olan için öldükten sonra güzel bir ad bırakmak ölmemekten daha hayırlıdır. Kalbiniz rahat olsun ölümden korkmayın. Korksanız da korkmasanızda elbette bir gün gelir o sizi bulur. Kurtulamayacağı şeyden kaçmak insana yakışmaz.
Âmalimiz, efkârımız ikbâl-i vatandır.
Serhaddimize kale bizim hak-i bedendir.
Ziynetimiz kanlı kefendir.
Kan ile kılıçtır görünen bayrağımızda
Can korkusu gezmez ovamızda dağımızda
Her köşede bir şir yatar toprağımızda
Türk adını duyana lerze-resandır
Ecdadımızın heybetini maruf-ı cihandır
Fıtrat değişir sanma! Bu kan yine o kandır
Top patlasın, ateşleri etrafa saçılsın
Cennet kapısı can veren ihvana açılsın
Dünyada ne bulduk ki, ölümden kaçılsın
Sayfa 22 - Bu bir türküdür nakarat kısımlarını atladım ve üçüncü dörtlüğün ilk dizesinde Türk kelimesi yerine osmanlı kelimesi geçmektedir·Kitabı okudu
Vatan yaşamazsa bizler de yaşamayız. Belki yaşayan bulunur. Evet, belki bulunabilir. Yok! Yok! Yaşayan bulunur, fakat o insan değildir. İnsan vatanını ayaklar altında çiğnendiğini görürse yaşamaz. İnsan velinimetinin ayakları altında çiğnendiğini görürse yaşayamaz. Velinimetini ayaklar altında görüp de yaşayan köpekten alçaktır! Kardeşler! İnsan köpekten alçak değildir
İnsan hiçbir zaman değil köpekten, hiçbir şeyden alçak olamaz. İnsandan büyük bir Allah vardır.
Beni Allah yarattı, vatan büyüttü. Allah besliyor vatan için besliyor! Ben doğduğum zaman açtım. Vatan karnımı doyurdu. Çıplaktım, vatan sayesinde giyindim. Vatanımın nimeti kemiklerimde duruyor. Vücudum vatanın toprağından nefesim vatanın havasından... Ben şimdi vatan için ölmeyeceksem niçin doğdum? Vatanımı sevmeyeyim mi? Ah vatanını sevmeyen adamdan nasıl aşk beklersin?