Zyka
@KaZy
Bu topraklarda yeniyim bir iki not alıp çıkacam. +Mesaj kutusuyla vakit harcamıyorum kitabınızı okuyun
77 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(Baştan sona SPOİLER içerir)
Önce eleştirdiğim noktalara değinmek istiyorum.
Birincisi kitap bir kişinin ağzından anlatılmış.
Orhan Pamuk kendini Kemalin yerine koyup onun baktığı gördüğü hissettiği yerden anlatıyor tüm hikayeyi. Kemalin neler çektiği alt üst olan hayatı tüm kitap boyunca Füsun da Fusün takıntısı... vs
Ama Keşke fisunun da ta en başından 8 yıl boyunca ve ölüm(intihar) anına kadar ne hissettiğine dair bir iki cümle okuyabilseydim.
Mesela evli olduğu halde kemal evlerine gidince neler hissettiği gibi...
İkincisi klasik Orhan kemal dersiniz belki ama yine de çook gereksiz ayrıntı detay ve betimlemelerle sabrınızın sınırlarını zorluyor (benimkini zorladı) boğdu boğdu duvara attı.:)
Mesela
1. Nişan gecesi bitmek bilmedi kalkıp yüzükleri kendim takıp hadi dağılın diyesim geldi :)
2. 8 yıl boyunca Füsunun evine gidip gelme detayı sofrada hissettikleri evden aldığı eşya mevzusuna defalarca geri sararak değinmesi ..
Öğretmenin verdiği sınav kağıdı dolu görünsün diye uzatılmış paragraflar gibiydi:)
Detay konusunda Dostoyevskinin Raskolnikovu neyse
Orhan pamuğun Kemali oydu.
Bazen Yeşilçam izler gibi canlandı gözümde de hikaye bir şekilde bitiyor çok şükür bitirdim:)
KUTSAL BİR AŞK HİKAYESİ diye başladım ama
Feridun füsunu aldatıyor kemal sibeli, sibel zaim ile evleniyor fisun tekrar kemalle, krmalin babası başkasını sevdi ama annesiyle evli falan bu kadar çarpık ilişkilerin ve aldatmanın olduğu kitap aşk kitabı mı tartışılır
Kemalin aşk hikayesinden ziyade psikolojik rahatsızlıktı. Obsesif (kitapta kemal onu anlamadığımızı belirterek buna karşı çıkıyor), bağımlılık alışkanlık bir erkeğin libidosunun başa açtığı belaları anlatıyordu bence aşk bu duygulardan çok uzak.
Kitabın sonunda fisun mu kemal mi çok acı çekti çok aşıktı diye sorarsanız mesela
Hayatın. insanlığın çoğunluğu için, içtenlikle yaşanması gereken bir mutluluk değil, baskılar ve cezalarla ve inanılması gereken yalanlarla yapılmış dar bir alanda, sürekli bir rol yapma hali olduğunu, ilk bu sıralarda sezmeye başlamış olmalıyım.
Hayatımızı Aristonun Zaman'ı gibi bir çizgi olarak değil de, böyle yoğun anların tek te her biri olarak düsünmevi öğrenirsek, sevgilimizin sofrasımda sekiz yıl beklemek bize alay edilebilecek bir tuhaflık, bir saplantı gibi seğil, şimdi yıllar sonra düsündüğüm gibi Füsunların sofrasında geçirilmiş 1593 mutlu gece gibi gözükür. Cukurcuma'daki ev yemeğe gittiğim aksamların her birini -en zorunu, en umutsuzun ve en gurur kırıcı olanını bile bugün büyük bir mutluluk olarak hatırlıyorum.