Evlenmek, bir aile kurmak, doğacak tüm çocukları kabullenmek, onları bu tekinsiz dünyada yaşatmak ve hatta biraz da yol göstermek, inanıyorum ki, bir insanın yapmayı başarabileceği en yüce şeydir.
….. çünkü herkes bu kavganın derdindeydi; senin bizimle, bizim de seninle bitmek bilmeyen kavgamızın öfkesi annemden çıkıyordu…
Hepimize karşı duyduğu sevgi ve bu sevgiden aldığı mutluluğun ona verdiği dayanma gücü olmasaydı, annem tüm bunlara katlanamazdı elbette.
Her halükarda senle ben öylesine farklıydık ve bu farklılığımız yüzünden birbirimize karşı öylesine tehlikeliydik ki, eğer biri çıkıp da yavaş yavaş büyüyen benim ya da yetişkin bir adam olan senin birbirimize karşı davranışlarımızı önceden kestirmeye çalışacak olsaydı, senin beni ayaklarının altında çiğneyip geriye hiçbir şey bırakmayacağını düşünebilirdi. Evet, bu hiçbir zaman olmadı. Çünkü yaşayan şeylerin hesabı yapılamaz.