"Patron" dedi , " taşların, çiçeklerin, yağmurun söylediklerini bir bilseydik ! Belki bağırıyorlardır, bağırıyorlardır da bize de işitmiyoruzdur. Nah işte, tıpkı bağırdığımız halde , onların da bizi duymadığı gibi . Dünyanın kulakları ne zaman açılacak patron? Ne zaman gözlerimiz açılacak da göreceğiz? Taşlar, çiçekler, yağmur ve insanlar, kucaklarımız ne zaman açılıp birbirimize sarılacağız ?
Mutluluğun, basit ve açık bir şey olup bir bardak şarap, bir kestane, kendi halinde bir mangalcık ve denizin uğultusundan başka bir şey olmadığına aklım yattı. Yalnız, bütün bunların, mutluluk olduğunu insanın anlayabilmesi için basit ve açık bir kalbe sahip olması gerekiyordu