Savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye, zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın,
Nüksederken raksına mahallenin maşallahı, eyvallahı,
Güzelleş be oğlum!
Şimdilik ölümüne kadar hayattasın; şimdilik, ölümüne kadar hayattasın...
"Çok sonraları anladım ki yoksulluk ve sefalet içinde yaşayan Rus halkı, kendilerini acılarıyla eğlendirmeyi, onlarla çocuklar gibi oynamayı pek seviyor ve mutsuz olmaktan nadiren utanıyordu."