Merhametine sığındığım kadın;
Senden bir parmak yüksekte aldığım her soluk kalbimi kurutuyor..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Rüzgar değil, dünya soluk alıyor
Savrulup duruyorum saçından tırnağına.
Dünya sözüm, can evim
Bir gün ağzından uzak gülerse ağzım
Tanrı gökyüzüyle boğsun beni.
İster ölüm olsun ister ayrılık
İnsan unutur mu var olduğu bedeni.
“Ölümü senden mi öğrenecektim
Soluğu canımdan çekilen kadınım...”