Çoğumuz başkalarını yargılamakta son derece hızlıyızdır, onları 'pes edenler', 'kaybedenler' veya 'başarısızlar' diye etiketleriz. Eğer kendimizi zalimce yargılamayı bırakmak istiyorsak, başkaları için de aynı şeyi yapmamız gerekir. İnsanlara ne kadar çok parmak sallarsak ve onları zayıf ya da kalitesiz olarak not edersek, o kadar çok sert eleştirme düşüncesi alışkanlığını arttırmış oluruz. Eninde sonunda da zihnimiz o yargıları bize döndürecektir.
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa…