Kendimi öyle çok anlattım ki sonunda varlığım tükendi, mürekkep niyetine ruhumu kullandım ben de.
Her yağmur damlasıyla doğada ağlayan, ıskalanmış hayatımdır.
Hissetmek ne büyük bir ağırlık! Hissetmek zorunda olmak ne büyük bir ağırlık !
Ruhum hayatımdan yoruldu !
Beni duyabilecek tek bir varlık var mı, benden başka ?