İnsanın, gerçekten var olduğunu ve ruhumuzun gerçek bir kendilik olduğunu hissettiği zaman içinden geçenleri tarif etmesi çok zor- o kadar ki, bunu insanlara ait hangi sözcüklere yapabilirim, bilemiyorum.
En içten düşüncelerimde bile, ben, ben değilmişim.
Yaptığım,düşündüğüm, olmuş olduğum her şey bir teslimiyetler toplamından başka bir şey değilmiş; ya ben olduğumu sandığım sahte varlığa teslim olmuşum..
Kimileri dünyayı yönetir, kimileri de yönetilen o dünyanın ta kendisidir.
Bildiğimiz her şeyin ucu sahip olduğumuz duygulardan birine, bizi biz yapan şeyler ise kendi varlığımıza yabancı bir duyuma çıkar- buysa, bizim hem oyuncusu, hem etkin izleyicisi, hatta belediye meclisinin özel izniyle Tanrı’ları olduğumuz bir melodramdır.