Artık uyusun dinlensin artık bütün hayatı boyunca dinlenmeyi hiç düşünmedi akıl edemedi cesaret edemedi boş durduğu zamanlar suçlu hissetti kendini çalıştı, okudu, ıstırap çekti, korktu endişe etti fakat hiç boş kalmadı.
Beni arayıp bulmalıydın bu kadar geç kalmamalıydın hiç bir mazeret kabul etmiyorum beni yanlış hayallerle avuttunuz sonra benden canınız sıkılınca yeter artık bu karanlık diyerek savunmasız zavallılığımı düşünmeden hayatın ortasına attınız itiraz ediyorum itiraz ediyorum.
Belki başka türlü olurdu oysa o zamandan beri o kadar karanlıklar yığıldı ki istesem de atamıyorum, yaşamak artık beni yoruyor önemli bir olayı yaşamadan sadece yaşamak bile yordu beni.