Doğal ebeveyn modelinde anne ağırlıklı olarak "şefkat ve sevgiyi" sağlarken, baba daha çok "kararlılık ve otoriteyi" sağlayacak bir rol üstlenir. Annenin otorite olduğu ailelerde sağlıklı ruha sahip bir çocukla karşılaşmadım şimdiye kadar.
Duyguları engellenen çocuklar yetişkinlik yıllarında öfke kontrol bozuklukları, duygu durum bozuklukları ve panik atak gibi rahatsızlıklara doğru adım adım yol alırlar.
Kendi gibi olamayan çocukların, yaşadıkları duygusal boşlukları kapatmak için birilerinden sevgi almaya, sevmeye, sevilmeye karşı zafiyetleri vardır. Kendisine azıcık ilgi gösteren bir kişiye hemen bağlanmaya, onun için olmadık fedakarlıklar yapmaya hazırdırlar. Bu tür çocuklar başkaları tarafından her an suistimal edilmeye, kullanılmaya açıktır.
Çocuk ne kadar yapabiliyorsa yetişkin o kadarına razı olmalıdır. Yetişkin çocuğu ne kendi çocukluk dönemi ile kıyas ederek onun yetersizliğini ortaya çıkartmalı ne de çocuktan daha iyi yaptığını göstere göstere çocuğa sunmalıdır.
Yapamadığını hissettirmek çocuğun iradesini kırar.