Kader Işıkoğlu
@Kaderiskoglu
36 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Kalp ritimlerini heyecan yüklü nefesleriyle süsleyip, bir müzik bahşediyorlardı geceye. Öyle bir müzikti ki bu, dinlerken tavana bakıp gülümseyebilecekleri, gözlerini kapattıklarında her şeyi en başından yaşayabilecekleri... Öyle bir müzikti ki, romantik bir filmin son sahnesi gibi... Ağır çekimde ve nefes kesici... Bir süre hiç konuşmadı ikisi de. Rüzgar, geceyi ve o anı paylaştılar. Kurulacak ne çok cümle vardı aslında. Anlatılacak ne çok şey... Ama umursamadılar. Onun yerine, geceyi çektiler içlerine tüm gizemleriyle birlikte. Bulutları soludular ay ışıldasın, onlar özgürlüklerine kavuşsun diye.
Reklam
"Hiçbir şeyi bilmiyorlar... Bilmek istemiyorlar... Şu cahillere bak, dünyanın sahibi onlar... Şu cahillere bak, dünyaya egemen onlar..."
"Onlardan değilsen eğer, sana zalim derler..."
Bu kez biliyorlardı rüzgarın onlar ne taşıdığını. Umudu getiriyordu rüzgar. Sevgiyi, ait hissetmeyi ve vazgeçmemeyi...
Tekrar baştan yaşamaya niyeti yoktu her şeyi. Savaşmayı öğrettiği adamı, kaybedeceği bir savaşa göndermeyecekti. Hele de savaşma sırası kendisindeyken.
Benim içimde bir şeyler var. Söylenmesi gereken ama bir türlü söylenmeyen. Gökyüzünü izlerken hissedilen duygular gibi. Tarif edilemez ve anlatılmaz. Sanki vücudunun karıncalanması, ayaklarının yerden kesilmesi gibi. Karanlık bir gecede, gökyüzündeki karanlığa inat ışıldayan yıldız gibi muazzam. Birdenbire heyecanlanmak gibi. Konuşmamak, sadece yutkunmak gibi..... diye anlatabilseydim içimdekileri. ...(sansür), ben senden hoşlanıyorum. Hoşlanmayı geçtim, sana aşık oldum, diyebilseydim.
Diyemedim...
Reklam