Kitabı okurken çok defa kitabı okumayı bıraktım ve 2 3 saniye durup dedim ki bu adam nasıl oluyorda karakterin yaşadıklarını bana kendim yaşamışım gibi hissettirebiliyor.
Ah Raif Efendi ah..
Hayatın kendisine biçtiği rolü oynarken bile kendi hayatına asla yön vermemişsin, hep etrafında olan başka insanların görmek istediği bir karakter olarak yaşamını sürdürmek zorunda kalmışsın. Şu koskoca hayatında yaşayabildiği ve gerçekten hissettiği bir tek anın olmuş ve bu o 10 yılın siyahıyla olan bir not defterine yazmışsın.
Evet seneler önce göçüp gitmişsin ama ben hâlâ okudukça Berlin'de Puder ve Raif'in pencere kenarında dışarıyı izleyişinizi gözümde canlandırıyorum.
Muhteşem bir kitaptı herkese tavsiye ederim. ️