Kadir çınar
@Kadirr72
Bir hayatımız var; yakında geçmişte kalacak.
Yalnızca Allah için yaptıklarımız sonsuza dek kalacak.
Şu anda okuduğu kitaplar
Asıl Zincir Zihindedir
Küçükken kalın zincirlerle bağlanan fil, defalarca kurtulmayı dener ama başaramaz. Zamanla zihnine bir sınır çizer ve zincirlerini kıramayacağına inanır. Yıllar geçip güçlendiğinde, aslında tek bir hamleyle özgür kalabilecek olsa da artık deneme gereği bile duymaz. Çünkü onu tutsak eden zincirler değil, başarısızlıklarla şekillenen inançlarıdır. İnsan da çoğu zaman geçmişte yapamadıkları yüzünden bugün yapabileceklerinden vazgeçer. Oysa bazı zincirler demirden değil, zihindendir.
Reklam
İnsanı Yoran Hayat Değil, Zihninin Fısıltılarıdır
Modern insan, yüzyılların getirdiği dönüşümle öyle bir hâl almıştır ki; zihni çoğu zaman huzurdan çok acıya meyletmektedir. Kendini başkalarıyla kıyaslamak, sürekli eksiklerini aramak, sahip olamadıklarına odaklanmak ve elindekilerin kıymetini yeterince hissedememek, adeta hayatın kaçınılmaz bir parçası hâline gelmiştir. Bununla da kalmayıp, çoğu hiçbir zaman gerçekleşmeyecek korkular ve karanlık senaryolar zihinde büyütülür; insan, kendi kurduğu düşüncelerin yükü altında yorulur.
Oysa insanı tüketen çoğu zaman hayatın kendisi değil, zihninin ona fısıldadığı bitmek bilmeyen kaygılardır. Mutluluk, sürekli daha fazlasına sahip olmakta değil; bazen sahip olduklarının farkına varabilmekte, bazen de zihnin gürültüsü arasında iç huzuru bulabilmektedir.
978 gündür Gazze'de bombalar susmadı, acılar dinmedi. Bir annenin gözyaşı, bir çocuğun yarım kalan gülüşü, insanlığın vicdanına emanet edildi. Sessizlik uzadıkça, sınanan sadece Gazze değil; merhametimiz, vicdanımız ve insanlığımız oluyor.
Allah yolunda can verenlere “öldüler” demeyin buyurur Rabbimiz. Çünkü bazı ayrılıklar, yok oluş değil; ebedî bir hayata açılan kapıdır. Biz gözyaşlarımızla geride kalan boşluğu hissederiz, hasret çekeriz, özleriz. Fakat iman bilir ki, Allah için yaşanmış bir ömür ve O'nun rızası uğruna verilen bir can, toprağın sessizliğinde kaybolmaz.
İnsan bedenen aramızdan ayrılsa da, bıraktığı güzel izler, samimi dualar ve hayırlı ameller yaşamaya devam eder. Belki biz göremeyiz, belki kavrayamayız; ama Rabbimizin vaadi haktır. Onlar, bizim anlayamadığımız bir dirilikle Rablerinin katında ikram görmektedirler.
Bu yüzden hüzünle birlikte ümit de taşırız. Çünkü iman eden gönüller bilir ki, gerçek ayrılık sonsuz değildir. Bir gün, rahmetin gölgesinde yeniden kavuşma ümidi vardır. Ve Allah'ın vaadi, kalplere teselli veren en güzel hakikattir.
Adaletsin, hürriyetsin, bir nefessin ey İslam...
Yorgun gönüllere inen bir seher serinliği,
Karanlık gecelerde ufku aydınlatan ilk ışık gibisin.
Sana tutunan kalpler yalnızlığı unutur,
Sana yönelen ruhlar huzurun kıyısına varır.
Çünkü sen, taşlaşmış yüreklere merhameti öğreten,
İnsana insan olduğunu hatırlatan ilahî bir çağrısın.
Dünya geçer, zaman eskir, izler silinir;
Fakat hakikat değişmez.
Sen hakikatin sesi,
Vicdanın yankısı,
Mazlumun duası,
Müminin en güzel sığınağısın.
Reklam