Sen, karanlığın kendini çizdiği, en güzel resimsin.
Acıklı müziklerin, en can alıcı notaları...
Şairlerin, hüzünlü kalemine düşen son sözlerisin.
Ve yetim kalmış bir çocuğun,kimse görmesin diye,
Elinin tersiyle sildiği, o masum gözyaşlarısın.
Kalbini karanlıklara gömen insanların, ilk özenilenisin,
Ve intihar eden aşıkların, son nefesi...
Ve sen, hala bir umutsun kadın!
Kimsenin bilmediği,
Kimsesiz çorak bir yürekte...
fırat oturmak
KAF- Girdapta Bir Düşüm