Yasak Hüzünlerin Efendisi
Seni, bana anımsatacak pek bir şey kalmadı.
Ne gökyüzünde bir bulut,
Ne de çiçeklerde saklı bir koku.
Rüzgar da taşıyamıyor artık saçlarından kopardıklarını.
Seni, bana anımsatacak pek bir şey kalmadı.
Yokluğuna bağlamamakta gerekmiş bir çok şeyi.
Sebebi benim, tüm kırgınlıkların.
Tutamadım! Ne içim de seni, ne de başıboş bir umudu...
Bizler, yasak hüzünlerin efendileriyiz...
Mutluluğa uzak düşmüş hükümlerimiz...