Kayıtsız ve sathi bir göz Oblomov’a şöyle bir bakar ve “iyi yürekli kuzu gibi bir adamcağız olsa gerek.”derdi. Ona daha yakından daha anlayışlı bir gözle bakan biriyse yüzünü bir müddet süzer, sonra garip bir tereddüt içinde gülümser geçerdi…
Ölü doğmuş insanlarız biz ve uzun zamandır canlı babaların çocukları değiliz giderek daha çok hoşlanıyoruz böyle doğmuş olmaktan zevk duyuyoruz bundan
…..
Ayrıca kimi zaman neden çabalayıp duruyoruz neyi yüceltiyoruz neyi arzuluyoruz neyi olduğunu ; kendimiz de bilmiyoruz….
Soylu arzularımızın yerine getirilirse bunun bizi daha kötü duruma düşüreceğini biliyoruz.