Damla

Damla
@Kaguya
29 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Pablo Neruda- Sessiz Olmak
Şimdi on ikiye kadar sayacak ve hep birlikte susacağız. Bir an olsun toprağın yüzünde konuşmayalım hiçbir dilde, bir saniye duralım, sallamayalım kollarımızı bu kadar. Acelesiz, motorlarsız ne mis kokan bir an olurdu, birlikte hepimiz apansız bir gariplikte. İncitmezdi balinayı balıkçılar soğuk denizde tuz toplayan adam bakardı yaralı ellerine Yeşil savaşlar hazırlayanlar, gazlı savaşlar, ateşli savaşlar, yaşayanı kalmayan zaferler, temiz giysiler giyerlerdi yürüyüp kardeşleriyle gölgede, bir şey yapmadan. İstediğim karıştırılmasın kesin eylemsizlikle: ne yaparsa odur yaşam bir işim yok benim ölümle. Götürebilmek uğruna hayatımızı bu kadar sıradan olmasaydık, ve bir an, hiçbir şey yapmasaydık, belki dev bir sessizlik yarıda kesebilirdi kederini kendimizi hiç anlamayışımızın,
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ŞEHİR - Konstantinos Kavafis “Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim,” dedin, “Bundan daha iyi başka şehir bulunur elbet. Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya; -bir ceset gibi- gömülü kalbim. Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede? Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam, kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün, boşuna bunca yıl tükettiğim ülkede.” Yeni bir ülke bulamazsın. Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın. Aynı mahallede kocayacaksın; aynı evlerde kır düşecek saçlarına. Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma- Bineceğin gemi yok, çıkacağın yol yok. Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte, Öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de
O da iyidir - Mourid Barghouiti Yataklarımızda ölmek de iyidir temiz bir yastıkta ve arkadaşlarımızın arasında. Bir kez olsun ellerimiz göğsümüze kapanmış, boş ve solgun, çiziksiz, zincirsiz, bantsız ve belgesiz ölmek iyidir. Temiz bir ölümle ölmek iyidir, gömleğimizde deliksiz ve kaburgalarımızda delilsiz. Yanağımızın altında kaldırım taşı değil, beyaz bir yastıkla, ellerimiz sevdiklerimizin elleri arasında, çaresiz doktorlar ve hemşireler etrafımızda, arkamızda zarif bir vedadan başka hiçbir şey bırakmadan, tarihe aldırmadan, dünyayı öylece bırakarak, bir gün bir başkası onu değiştirir diye umarak ölmek iyidir.
José Saramago'nun inanç üzerine düşünceleri youtu.be/p_aXCYB_rm4