İçimden hep annem için endişelenip iyi bir kız olmak istiyorum diyorum ama hareketlerim ve kelimelerimde ortaya çıkan ben, bencil bir çocuktan başka bir şey değil. Hem bu aralar çocuklarınki gibi saf ve güzel taraflarım bile yok. Kirli ve utandırıcı şeyler var sadece. Neden acı çekiyorum, endişeleniyorum, yalnız hissediyorum, üzgünüm falan diyorum acaba? Her şeyi açıkça söylesem ölür müyüm sanki? Hissettiklerimi çok iyi biliyorum ama onları tanımlayacak tek bir isim, sıfat söyleyemiyorum. Sadece kaygılanıp duruyorum.