Ancak sırf elalem denen örgüte karşı koyabilmeye hazır olmadığım için günbegün bu cehennemin altına, bile isteye kendi ellerimle odun taşıyordum. Bilirsiniz işte. Bazen hepimiz kendi mezarımızı kendimiz kazmayı tercih ederiz.
Uzun zamandır olayları kestirip atmıyor, üstüne gidiyordum. Tüm kötülere adeta savaş açmıştım. Her seferinde yenik düşmem beni yıldırmadığı gibi daha da hırslandırıyordu. Günün birinde nasıl olsa son yumruğu ben atacaktım. Bu güçlü inanç beni ayakta tutan tek şeydi ve bundan böyle kimsenin bana bulaşık suyundaki çay kaşığı muamelesi yapmasına izin vermeyecektim!