Eliff
@Kalben1920
Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare, geniş bir anın
Parçalanmaz akışında.
33 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Amel, ilme tabiidir. İlim ile yapılan az bir amel, cehalet ile yapılan çok amelden daha hayırlıdır. Nitekim çölde yolunu bilen birinin yanındaki az bir azık, yolunu kaybeden birinin yanındaki çok azıktan daha kıymetlidir.
“İmam-ı Azam Hz.”
Sayfa 68
8/10
2025 13. kitabı
Asker ile Denizci, gecesi gündüzü birbirine karışmış bir annenin, “denizci” diye seslendiği oğluna şairane notlarla iç dünyasını aktardığı, mektup formunda ilerleyen bir anlatı. Kitap, bir annenin hem hayal dünyasının hassas derinliklerini hem de zaman zaman içine düştüğü melankolik dalgalanmaları yoğun bir duygusallıkla yansıtıyor.
Kendimizden birçok şey bulduğumuz doğru…
Her anne aynı yoldan geçiyor…
Yol sarsıcı; destek yoksa, enkaz altında kalmış gibi yaşam savaşı vererek, bir canlıya tutunmaya zorlanarak geçiyor günler…
Bir sebep arıyoruz toparlanmak için çünkü doğru gelmiyor bu ruh haliyle devam etmek… Bazen çalışma hayatına dönmek, bazen kendimize küçük sosyalleştiğimiz zamanlar ayırabilmek…
Ama her şekilde desteksiz çok zor bir süreç…
Yalnız kalmak zorunda kalan, evladını tek başına büyüten annelere saygım sonsuz…
Anlatı boyunca annenin eşiyle kurduğu ilişki, okuru kendi hayatına dönüp bakmaya zorluyor; kimi zaman şükretme hissi uyandırırken, kimi zaman da benzer şeyleri yaşamış olmakla sorgulatan bir tarafı var. Bu yönüyle kitap, yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda içsel bir yüzleşme alanı açıyor.
Hatta bu kitabı okumak isteyen bir arkadaşıma (eşiyle arası limoniyken) “İkilemdeyim: okuma, gidip eşini boşarsın; ya da oku, şükredip aranı düzeltirsin” demiştim.
Anne olmadan okuyan okurlarda eş seçiminin ne kadar önemli olduğunu anlarlar. Onlar için kitabı okumak zor ve hatta anlamsız gelebilir. Taze anneler için ise fazla ağır gelebilir, etkilenebilirler. Ya çok önceden okunmalı ya da çocuk biraz büyüdükten sonra…
10/10
2026 14. kitabı
Bu hayatta acıyı tattıysanız yüreğinize dokunur…
Damlalar akar gözlerinizden kalbinize…
Hayatınızda acı yoksa ama acı çekmeyi seviyorsanız, onu hayal ediyorsanız, zevkle okursunuz.
“Böyle bir seçenek olabilir mi?” demeyin…
Hayatında her şey yerli yerindeyken olumsuzu düşünen, o düşünceye takılıp kalan hasta ruhlar da var, hassas ruhlar da…
Altı çizilecek öyle çok satır var ki… kalemle oturuyorsunuz okumaya; tabii bir parça mendil eşliğinde.
Sonra o çizdiklerinize dönüp dönüp bakmanın, yeniden okumanın zevki bambaşka…
Cahil kişilerin ruhu, gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Önyargılar bu ruhlara, kayaların üstüne biten otlar gibi sımsıkı yapışır, inatla büyürler. Bunları söküp atmak, kökünü kurutmak zor mu zordur; bunu biliyorum.
