Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.
Şiir yazar, fotoğraf çeker, çay içer, türkü dinler, Allah'a, atlara ve çocukların gözlerindeki umuda inanır...
Yeter ki susmasın diye, kalbimi acıtan her kelimesine sıkı sıkı sarılmaya hazırdım. Bütün üzgün insanlar suskun, bir susmayalım. Yan yana. Aynı derde düşmüş. Aynı hüzne yenik.
Bir kere de benim tarafımdan bakmayı dene, uçurumun kenarında duruyorum. Senin yalnızlığının kıyısında. Beni yanına almıyorsun, benim yanıma da gelmiyorsun. Çok sevdiğim bir ayakkabının ayaklarını vurması gibi, bir gün açılacak ve artık acıtmayacak diyorsun, her seferinde yara bere içinde eve dönüyorsun.