İbn Kayyim el-Cevziyye, kaygı, hüzün ve üzüntünün iki sebebini zikreder:
• Dünya hayatına karşı aşırı arzu ve ona karşı tamahkârlık.
• Salih amellere ve Allah’a itaate karşı ihmalkârlık (onları terk etmek).
Uddetu’s-Sâbirîn
“Malik bin Dinar’ı büyük siyah bir köpeğin yanında gördüler.
Birisi ona:
‘Ey Ebu Yahya, yanında köpek olduğunu görmüyor musun?’ diye sordu.
Malik şöyle cevap verdi:
‘Bu, kötü bir arkadaştan daha iyidir!’”
Ravdatü’l-Ukalâ/d82
Şüphesiz ki, kâfir olan ve kâfir olarak can verenler, yeryüzü dolusu altını (azaptan kurtulmak için) fidye verseler de hiçbirinden kabul edilmez. Bunlara can yakıcı bir azap vardır ve onların yardımcıları da yoktur.
Ali imran,91