"Her insanın bir kendini ifade ediş tarzı vardır ama bunu nadiren görürüz. Ben işte o özgünlüğe rastladığım zaman keyif alıyorum. Bu hâl, özel bir hediye gibi geliyor bana. "
...
Evet, yaşamak da bu zaten. "Yaşadım be! " diyebilmenin altında bu yatıyor. "Şükürler olsun yaşadım! " İşte bu duyguya ulaştığın zaman biyolojin sağlıklı çalışır, aklın kıvraklaşır, kapasiten artar, ilişkilerin yoluna girer.
Bir de unutmayalım, ne demiştik? Umutsuzlukla mücadelenin özü niyetini keşfetmektir. Bunlara bir ek yapayım. Hayata dair genel bir yaklaşım olarak, yaşam için en hayırlı olanın gerçekleşmesi için dua etmek de geliyor içimden. "Aklım yetmeyebilir ama hayırlısı olan neyse o olsun ve umarım ben de bu hayırlı olanı yapmaya fırsat bulurum, " diyorum kendime. Ondan sonra da bir kendini teslim etme, meseleyi daha âli bir makama havale etme hâli var. Yani yüce bilince seslenerek, "Ben elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım, bundan sonra ne olacaksa kabulümdür. " hali. Demek ki hayata dair, "İlle de benim istediğim olacak! " diye bir ısrarım yok. Yani ille de bir sonuca bağlılığım yok ama süreci önemsiyorum.
Sürecin tekrar altını çizmek istiyorum burada. Benim için önemli olan idrak edebileceğim her şeyin farkında olarak elimden gelenin en iyisini yapmaya gayret edip etmediğimdir. Bunu yapabildim mi? Önemli olan bu.
"Kişi, hayatındaki en önemli kişinin kendisi, en önemli tanıklığın da kendi tanıklığı olduğunu fark edemezse hiçbir zaman hayatla ilişkisini doğru kuramaz. "
Biliyor musunuz, kendimi sürekli ihmal etmişim. Elbette bunun nedenleri var. Kendimi bulmamı umursayan bir ortamda büyümedim. Hep bir "sosyal kimlik" olarak yetiştirildim, eğitildim ve bu şekilde dünyaya bırakıldım. Yolculuğunun esas anlamını kendi içimdeki o "öz" ün, yani kendimin verdiğini keşfetmem uzun zaman aldı. Bu sebeple uzun süre boyunca kendimden öksüz kaldım; bunun farkına vardığım zaman da içim cız etti. "Keşke yapmasaydım" dediğim şeyleri yaptığımı gördüm.
.....
Çünkü insan kendi özünü ne kadar erken fark ederse , kendisiyle ne kadar erken ilişki kurarsa o kadar yaşıyor demektir.