Ben deliyim yorgun ve yanlızım
Kaldırımlara misafirim
Gecenin gözleri önünde denizin ortasında küçücük bir adayım yüzme bilmem
Yüreğimi bir yerler bırakmışım bıraktığım yerden çokk uzaklardayım
Kapıları kaptmışım üstüme sürgüleri beynime çekmişim
Hey sabreden derviş banada sabretmeyi öğretsene ben deliyim
Ama çok şey bilirim renkler ve zevkler hiç bir şey ifade etmez bana
Sonların başladığı yerden başlangıçların son bulduğu yerlere gidiyorum kara bir tren gibiyim yani bir istasyondan bir istasyona hep aynı raylar üzerinde ben deliyim...
“Bugün hayatımın son günü olsaydı, bugün yapacağım şeyleri gerçekten de yapmak ister miydim?” sorusunu sordum.
Cevaplarım hemen hemen her gün “hayır” olmaya başladıkça, bir şeyler değiştirmem gerektiğini farkettim.
Steve Jobs