2025 biterken söylemek istediğim bazı şeyler var.
Zor gibi görünen hedeflerin arkasına binbir türlü bahaneler ekliyoruz. Bu bahanelerle aslında hedefi zorlu hale getirdiğimizin farkında mıyız bilemedim? Benim uzun yıllardır sığındığım tek liman kitaplar oldu. Sorunların arkasına gizlenmek, onu büyütüp sürekli anlatmak, kafamda kurgulamak gibi yorucu duygularla uğraşmak yerine bir kitap alıp okudum hep. Belki çözümü kendimi meşgul etmekle buldum. Bilmiyorum. Ama sebebi her ne olursa olsun günün sonunda beni mutlu eden de beni dinleyen de beni okuyan da benim okuduğumda kitaplar oldu. Kitaplar sizi A noktasından B noktasına götürür mü bilmiyorum ama A noktasında yaşadığınız sorunları B noktasına götürmemeyi başarabildiğini düşünüyorum. Sanki bu oldukça yeterli gibi ne dersiniz?