İnsanın kendisini tastamam hissettiği herhalde böyle bir kaç an vardır hayatta. Öyle hep başı kesik tavuk gibi dolaşmıyordun bir ömür dağ bayır. Bir an geliyor artık burada biraz dinlenebilirim diyordun. Büyük duyguların deli bir nehir gibi kayalardan aşağı akıp, akıp sonunda denize döküldüğü bir yer vardı akış hızın azaldığı bir yer.Yer yüzü eğimini yitirdikçe nehrin suya doğru çatallanarak başka kolları ayrıldığı, taşıdığı ne varsa her şeyin dibe çöktüğü ve bu çöküntünün su birikintileri ile sıkıca bir tutulup verimli bir toprağa dönüştüğü bir an. Bir delta ovasına dönüştüğün yaşlar. Dalga ve gelgitlerin olmadığı yerler. Burası dünyanın nispi ağırlığının azaldığı daha kolay döndüğü bir yerdi. Hayatı nihayet doğru okuduğun bir zaman. Ben herhalde şu an oradaydım.