bir çığın içinden geçirdiler seni:
kendine yeni aldanışlar beğendiğin
aykırı otlar bahçesiydi geçmişin
unutuldun anahtarsız kapıların ardında
su sızdırıyordu duvar: soğuk sızı
vurulmuş gibiydin yanlış bir avda
masalların ince ve dargın kızı
karanlığa kalın buzlar taşıdın belki kendini arıyordun yıkıntılarda:
sen ki uçsuz uçurumlar yalnızı
boşa bekledin ateşin son dirilişini
kimse hatırlamadı, bilinmeze karıştın