Öldük, ölümden bir şeyler umarak.
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak..
Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz,
Ha olmuş ha olmamış penceremiz;
Akarsuda aksimizden eser yok.
Cahit Sıtkı Tarancı
“ Ey Nedim,ey bülbül-i şeydâ,niçin hâmuşsun
Sende evvel çok nevalar,güft ü gûlar var idi. ”
Ey Nedim,ey çılgın bülbül neden böyle sustun?Oysa sende ne muhteşem şakayışlar; söylendik söylenmedik nice sözler var idi Nedim