Yazım türü farklıydı, Dazai uzun kelimeler kullanıyor bide hitap ettiği kesim oldukça kısıtlı, kendimi ergenlikte hissettim karakter duygularini(yok) "maske" olarak kullanıp bunu "soytarılık" olarak yorumluyor ÇOK kusurlu bir karakter ama empati kurulması başlarda kolay, karamsar, içe dönük, dış görünüşü ile barisamamis benim sorunum olgunlasmak yerine uyusturucu madde , fuhuş gibi şeylere dönmesi her ne kadar bize bir uyarı olsada bence çoğu gencin(bunu okuyan kitle) yanlış olarak romantize etmesine sebep oluyor nitekim kitabin ismini unutuyorlar İnsanlığımi yitirirken ! Karakteri toplumun kurbanı olarak görmek yerine bize bu bireyin düşüncelerini göstererek iyi anların tadını çıkarırken kötü anlarla yüzleşerek hayatı yaşamaya daha istekli hissetmelerini,davranışlarımızı sürekli olarak içselleştirerek ve oradan yola çıkarak daha bilinçli ve tatmin olmuş bireyler haline gelebilmemizi istiyor gibi en azından ben öyle olsun isterdim fakat bi noktada cidden karakterden nefret etmeye basladim bence çocuğu ergenliğe girmek üzere olan tüm velilere okutulmasi gereken bir kitap