Salih ARABACI
@Kaptansell
maybe.
Bizi gören yoktu.
Bunun üzerine, dudaklarıma bir kuşun gagalaması gibi telaşlı bir öpücük kondurdu.
Şaşkınlığımdan ayıldığımda, Clara koşarak yukarı çıkıyordu.
Ben de eve döndüm.
Tanrım, gökyüzü o gün ne kadar maviydi!
Reklam
Yoksa gelecekten çok geçmişe mi dikmişti bakışlarını?
Bunu kestirmek zor.
Hem zaten geleceği kuran, geçmişe dönük özlemlerimiz değil de nedir?
…..
Bence bu, kalbin kendi kendisine karşı müdafasıdır.
Sevgilide kaybolmamak için nefret sebepleri arar, bulamazsa yaratır.
Kendi kendini aldattığını anlayınca da utanır ve ona daha çok bağlanır.
Kendi yalanlarını affetmeyen kalbin kendine verdiği ceza…
Bu dünya o kokladığın limona benzer:
Yuvarlak, ekşi... Fazla sıkmaya gelmez, tadı kaçar.
Yahut şeker karıştırmalı.
Reklam