Öncelikle Gönül Demir'e teşekkür ederim. Gönül hanım ile cafe de rastlantı neticesinde tanışmıştık, hoş deneyimi ile bize nokta atışı niteliğinde birkaç cümle söylemişti ki hala bu konuyu ara ara tekrarlarız arkadaşım ile. Eve geldiğimde kitabının kütüphanemde bulunduğunu fark ettim ama okumaya başlamam biraz zaman aldı. Okurken kitabın içinde kayboldum resmen. Bazı satırlarında kendimi gördüm. Kesinlikle herkesin kütüphanesinde olması gereken bir kitap. Çok teşekkür ederim tekrar satırlarında kalbime dokunduğun için.
“Bu arada insanın evden çıkarken kimseye görüşürüz diyememesi kadar kötü bir his yok. Pardon bir de insanın eve girince kimseye merhaba ya da selam diyememesi var.”