Ey gözlerinin rengi,bütün ruhumu sarsın
Kalbimde bugün açtı siyah renkli çiçekler
Bir gün beni rüzgarlara kalbinle sorarsan
''Can verdi senin ruhuna çoktaan''diyecekler!
...
Hüseyin Nihâl Atsız
Görmeyenlerin göreceği son perde belki de
Nasılsına geç kalınmış o tren, artık kalkıyor
Kara bir duman, ağır ağır gökyüzüne ağlıyor .
Gencecik bir ölü
Topraktan pencere de
Yine yüksekten bakıyorlar
Yaşarken görmeyenler
Belki sevenler
Belki zannettiklerimiz
O en çok sevdiklerimiz...
Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telâş!..
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş:
Gün olur, deli gibi…
Orhan Veli Kanık
Bir yüreği derinden sarsmak için, kader her zaman sıkı bir hazırlığa ve şiddetli bir darbe indirmeye gereksinim duymaz; onun dizginsiz biçim verme arzusunu asıl kışkırtan , sudan bir sebeple yıkım yaratmaktır.
Karmaşık Duygular
, uğrunda mücadele ettiği büyük ve kutsal huzura , yoğun ve ıslah edici bir acıdan geçmeden varılamayacağını, acının yoluna girmeyen için mutluluk olmayacağını söyleyen derin hakikatin bilincine varmıştı.