Yazardım, çizerdim, karalardım üstünü. Bir kez itiraf ededursun hemen kızardım kendime. Aşksa, aşk. Varsa, var. Beni ilgilendirmezdi sonuçta.
Aşksa aşk, varsa var... Gitmezdi ya.
İhanet, ihanet, ihanet... Gömsün diye vardı beni, gömsün ve gitsin. Sevmesin, bitsin aşkı. O yüzden edilmişti ya.
İhanet, ihanet ihanet...
Ah bilinmezdi. Yazılırdı, oynanırdı lâkin bilinmezdi işte. Bir, iki, üç ve dörde geldi mi kapardı avuçlarını. İhanet etsem de, ödüllendirmek istemezdi.
Bu yüzden bırakmazdı, hapsederdi kendine.
Ve cezası bir ödülden hallice sürdürürdü varlığını.