Heyecanlanmamalısınız, sinirlenmemelisiniz. Öfke zararlıdır; baş ağrısı yapar. Kendinize hakim olmalısınız, kendinizi kontrol etmelisiniz. Herkes en az bir kez haksızlığa
uğramıştır, bu normaldir. Bunu kabul etmek zorundasın.Anne-baba en iyisini ister. Bunların eksikliği insani bir şeydir. Onları affetmek zorundasın, sadece affederek sağlığına kavuşabilirsin.
İnsan, gerçekten sevdiği birinin tırnağının ucunun bile değişmesini istemez. Peki değiştirmeye çalıştığımız çocuğumuzu, hatta biteviye değiştirmeye çalıştığımız çocuğumuzu, nasıl gerçekten seviyor olabiliriz? Bize anne-babanın çocuğa sevgisinin ne oldu� yüzyıllarca yanlış anlatıldı.
Kadınların hiçbir zaman akıtmadıkları okyanuslar dolusu gözyaşı vardır, çünkü annelerinin sırlarını, babalarının sırlarını, erkeklerin sırlarını, toplumun sırlarını ve kendi sırlarını mezara götürmek üzere eğitilmişlerdir. Bir kadının ağlaması tamamen tehlikeli olarak değerlendirilmiştir, çünkü ağlamak, taşıdıkları sırların sürgülerini ve kilitlerini gevşetir.
"Kol kırılır, yen içinde kalır:· gibi sözlerimiz kişiyi baştan sindirerek, iyileşrnek isteyen insanın o iyileşme için gerekli yüzleşmeyi kendi kendisiyle bile yaşamasını olanaksız kılıyor. Kıldığı zaman yen içinde kalan kollar,yanlış kaynar ve ilelebet acıya, hareket kısıtlılığına sebep olurlar. İnsana her daim azap veren bu sorunu çözebilmek için, kolların yenden çıkarılması, bir süre için daha çok acı verecek olsa da tedavi edilmesi gerekir. Yen içinde kalan kırık kollar, asla iyileşmeye mahkumdur.
Aileden biri gibi davrandığınız, dışlamadığınız, bulunduğunuz yerden "karşı" tarafa almadığınız, üzerinde baskı kurmadığınız, hiyerarşi dayatmadığınız, hislerini anladığınız, onu kendi dili içinde anladığınız çocuk, neden yalan söylesin.